تک به تک- در شرایطی که قرارداد امیر قلعه‌نویی با فدراسیون فوتبال به پایان رسیده بود و مواضع ضد و نقیضی در مورد آینده او وجود داشت، نهایتا خبر رسید این مربی تا پایان جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷ در سمتش ابقا خواهد شد.
این که چرا فدراسیون به چنین نتیجه‌ای رسید، احتمالا دلایل خاص خودش را دارد. مربی خارجی سخت وارد کشور می‌شود و همین حالا در اتفاقی نادر، سرمربیان هر ۱۸ تیم لیگ برتر ایرانی هستند. از سوی دیگر خود فدراسیون هم گویا به وضوح در جریان قطع ارتباط عاطفی بخش بزرگی از مردم با تیم ملی قرار گرفته و با خودش گفته خب چه کاری است؛ این همه خرج کنیم و یک مربی دیگر بیاوریم؟ همین امیر را که مقبول آقایان هست و خیلی هم ظاهر را خوب حفظ می‌کند نگه می‌داریم و خیرش را می‌بنیم.
غیر از اینها، تمدید قرارداد قلعه‌نویی، یک پیغام مهم دیگر هم دارد و آن، ادامه لجبازی با ملت در همه سطوح است. نتایج تیم ملی البته چندان مهم نبود، اما همه دیدند که مردم چطور از مصاحبه‌های فرافکنانه قلعه‌نویی پس از پایان کار ایران در جام‌جهانی خشمگین بودند و همینطور آن پاداش کذایی که به او و دوستانش رسید. یک سیستم خردمند و حساس به افکار عمومی، حتی اگر قلعه‌نویی لیاقت فنی ادامه کارش را هم داشت، در این مورد بازنگری می‌کرد و میدان را به افراد موجه‌تر می‌سپرد. اینها اما انگار قسم خورده‌اند هر کسی به مردم دهان‌کجی کرد، تمام قد پشتش بایستند. اصل قانون بقای امیر هم همین است.
