هفت رسوایی!
بازی با ازبکستان از جهات دیگر هم رسواییها و نکات غمانگیزی برای فوتبال ایران به همراه داشت
بله؛ مسخره کردهاند!
امیر قلعهنویی اما از پدر شجاع هم نسبت به او شفیقتر بود و حتی برای یک اردو هم نتوانست دوری خلیلزاده را طاقت بیاورد
حالا فهمیدی چرا فحش میخوری؟!
حالا اخلاقیات به کنار؛ یعنی تو با امید، نان و نمک هم نخورده بودی لعنتی؟
تقطیع و کوفت!
آقایان احتمالا یک چیزی شنیدهاند و نمیدانند محل استفادهاش کجاست، وگرنه حتما میفهمیدند ده فحش رکیک ناموسی را نمیتوان با حربه کهنه «تقطیع» ماستمالی کرد
قهقهه انتقام
آن ریسه رفتنها، چه بسا قهقهقه انتقام بود؛ انتقام از کسی که احترام نگذاشت و هرگز هم احترام نخواهد دید
برای ما هم سوال است
کاش شجاع سوالی را که از دیگران میکند، اول از خودش بپرسد!
گاهی خوشی، گاهی غم
باکیچ که بعد از مدتها دوری از میادین از اواخر این بازی به ترکیب سرخپوشان بازگشت، به نخستین بازیکن پرسپولیس تبدیل شد که پنالتی خراب کرد
دیر شده شجاع جان!
طبیعی است که الان هم حرفهای شما خیلی به دل نمینشیند و شاید اگر در تلویزیون به خودتان توهین نشده بود، کلا یاد این مسائل نمیافتادید!
تراکتوریها جزو مردم نیستند؟
چه فراغبالی دارند مسئولان تراکتور که فکر میکنند منظور شجاع از بیمغز، بقیه مردم بوده و شامل آنها نمیشود.


















