این ساپینتوی بی‌ارزش، همان آدمی نبود که وقتی هدایت استقلال را بر عهده گرفت، پدر صاحب ما را در آوردید که ایثار و رشادت کرده، در شرایط جنگی به ایران آمده و سایر قضایا؟

درصورتی که استقلال در اصفهان شکست می‌خورد، به‌احتمال فراوان ساپینتو را اخراج می‌کردند، اما او با این پیروزی خودش را برای نیم‌فصل دوم هم در اردوگاه آبی‌ها حفظ کرد

اینجاست که می‌گویند بگو با کیان زیستی، تا بگویمت کیستی...

بدون تعارف شاید نسخه بهتر، قطع همکاری با هر دو نفر باشد!

رضاییان در آستانه بازنشستگی است، اما آخرش هم کسی نفهمید او با خودش چند چند است!

این، داستان بازیکنی است که فوتبال را با نمایش یک نفره اشتباه گرفته؛ کسی که فقط می‌خواهد خودش را نشان بدهد. به هر قیمتی.

اگر قرار باشد هر زمان این بازیکنان موفق بودند تیم نتیجه بگیرد و هر زمان مهار شدند همه چیز از دست برود، خب چرا ساپینتو و دستیارانش روی نیمکت نشسته‌اند؟

اینکه چرا او همه جا به بن‌بست خورده، حتما یک مسئله مهم و قابل بررسی است. نه در پرسپولیس، نه در سپاهان و نه ظاهرا اینجا در استقلال اوضاع به سود این بازیکن پیش نرفته

کاش یک شیر پاک خورده فلسفه جذب موسی جنپو و نازون را از «دکتر» تاجرنیا بپرسد. چه بخور بخوری بوده!