تک به تک- علی احمدی‌وفا، فرنگی‌کار وزن شصت کیلوگرم ایران در دور اول مسابقات جهانی پس از تساوی پنج بر پنج برابر حریف ژاپنی، بازنده اعلام شد. او پس از مسابقه به شدت از نتیجه به دست آمده ناراحت بود و روی تشک اشک می‌ریخت. در روزگاری که بعضی فوتبالیست‌های ما پس از باخت‌های مفتضحانه و تاریخی هم حالش را می‌برند و عین خیال‌شان نیست، همین ناراحتی عمیق احمدی‌وفا هم جای تحسین دارد.
اتفاق زیباتر اما زمانی رقم خورد که کشتی‌گیر ژاپنی به دلجویی از احمدی‌وفا پرداخت و او را از زمین بلند کرد. یک سر سوزن شک نداریم که اگر برعکس بود و کشتی‌گیر کشورمان همین کار را با حریف ژاپنی می‌کرد، گزارشگر تلویزیون یک ساعت در باب اخلاق و معرفت ایرانی داد سخن سر می‌داد. اساسا سر اینها درد می‌کند برای این که همه فضایل عالم را به خودمان نسبت بدهند و بقیه جهانیان را یک مشت بی‌رگ و ریشه بخوانند. در مورد حمیت و تعصب هم همینطور است. مثلا طوری به شکل مکرر از عبارت «غیرت ایرانی» استفاده می‌کنند که انگار سایر مردم دنیا سیب‌زمینی هستند، برای شکست به میدان می‌آیند و هیچ تلاش و کوششی هم نمی‌کنند!
نه رفقا؛ زشتی و زیبایی همه جای دنیا هست. درست مثل رفتار قشنگ این ژاپنی در قبال احمدی‌وفا، هرچند بعید می‌دانیم الان هادی عامل تلویزیون ژاپن در حال حماسه‌سرایی از این حرکت باشد!
