تک به تک– آخرین جامجهانی نچسبترین و دوستنداشتنیترین نسل تاریخ فوتبال ایران، به شکلی تحقیرآمیز و معنادار پایان یافت. شاید قسمت این بود که تا آخرین لحظه سرشار از امید و رویا باشند و سپس در کمترین زمان ممکن، در کابوسی تاریخی و فراموشنشدنی غرق شوند. فاجعه بزرگتر اما برای آنها چیز دیگری است؛ قهر و بیاعتنایی بخش بزرگی از ملت ایران. سالها نسبت به رنج و غم این مردم بیاعتنا بودند و حالا طوری فراموش خواهند شد که گویی هرگز وجود نداشتند. انتخابشان، صله گرفتن از سیاسیون و پشتک زدن برای سکه و حواله بود؛ معلوم است که در چنین صبحی، کسی برایشان اشک نخواهد ریخت. آنها نسلی بودند که همه چیز را با هم باختند؛ کمترینشان «نتیجه» بود. بدون قلب مردم، هیچی ندارید، هیچی نیستید.
ویدیو؛ تک گویی رسول بهروش







