تک به تک- امیرحسین ثابتی که به تازگی تصویر خوش و خرم و خندانش در کنار امیر قلعهنویی منتشر شده، با انتشار یادداشتی به حمایت از سرمربی تیم ملی پرداخته است. این نماینده سه درصدی مجلس که از نظر اقبال عمومی اتفاقا شرایطی مشابه خود امیرخان دارد، در بخشی از مطلبش مینویسد: «هر آدم منصفی قبول دارد که در مجموع بازیکنان ما خوب بازی کردند و صعود نکردن ایران از گروهش به خاطر بدشانسی بود. امثال فردوسیپور که ذاتا خودتحقیر هستند طبیعی است که عملکرد تیم ملی و بازیکنان را تخطئه کنند. بعد از مساوی با بلژیک فردوسیپور به جای اینکه بگوید ما خوب بازی کردیم، گفت بلژیک خوب بازی نکرد.»
شکر خدا که این دوستان، جامعالاطراف هستند و در هر زمینهای تخصص دارند. بعد از شاهکار درخشان ثابتی در زمینه زمستان سخت اروپا و قمیت نفت که همه ما داریم برکاتش را در زندگی روزمره خود میبینیم(!)، حالا نوبت مستفیض شدن از دیدگاههای فنی و فوتبالی بزرگوار رسیده و دریغا اگر این فرصت را از دست بدهیم. همینطور که امیرحسین خان فرمودند، تیم ملی صرفا در اثر بدشانسی از گروه خودش صعود نکرد. این که شما نتوانی نیوزیلند را ببری و جزو ۳۲ تیم از ۴۸ تیم صعودکننده باشی، طبیعتا دلیلش بداقبالی است؛ وگرنه تیم ایران که عالی و بینقص بازی کرد و بهترین کادرفنی کهکشان راه شیری را هم بالای سر خودش داشت. اصلا به همین دلیل هم بود که کمیسیون فرهنگی مجلس از آقای قلعهنویی تقدیر کرد. خدای ناکرده نمیخواهید بگویید کمیسیون فرهنگی مجلس کار اشتباه یا الکی میکند که؟!
به عادل فردوسیپور و مواضعش کاری نداریم، اما خیلی خوشحال میشویم بدانیم اگر کلمه «خود تحقیر» را از این حضرات بگیرند، چه چیزی برایشان باقی خواهد ماند؟ استفاده از این واژه، یک فرمول نخنمای مفتضح است برای ساکت کردن منتقدان. این یعنی، هر کجا، هر اشتباه و نقصانی رخ داد، همه باید زبان به دهان بگیرند و لام تا کام حرف نزنند، مبادا حمل بر «خود تحقیری» شود. با همین ترفند ایذایی، دلسوزان را در هر عرصهای خاموش میکنند تا عرصه برای جولان منفعتطلبان و ناکارآمدان باز باقی بماند. باشد، قبول، ما خودتحقیرها ساکت میمانیم تا شما در حوزههای مختلف، با عملکردتان طعم خفت و حقارت را هر روز بیشتر از دیروز به کام مردم بچشانید.







