تک به تک- علی تاجرنیا، سرپرست دائم‌التوئیت استقلال، یک پیام بحث‌برانگیز دیگر منتشر کرده: «ساپینتو فرمانده میدان جنگ ما در آوردگاه نابرابر لیگ است.» به نظر می‌رسد دوستان آنقدر در مورد سلحشوری ساپینتو لاف زده‌اند که راستی راستی باورشان شده اینجا میدان جنگ است و آنها هم کماندوی پرتغالی آورده‌اند! گذشته از این حرف‌ها اما، کاش یک بار برای همیشه می‌فهمیدیم منظور آقایان از «نبرد نابرابر» چیست؟
سال‌های سال است که مدیر و مربی و بازیکن هر شاهکاری در استقلال می‌زنند و هر ناکامی و شکستی که بار می‌آورند، پشت همین عبارت مضحک و بی‌معنا پنهان می‌شوند. چرا ده سال است فقط یک قهرمانی لیگ آورده‌ای؟ چون در جنگ نابرابر بوده‌ایم. چرا در آسیا به مراحل پایانی نمی‌رسی؟ چون در جنگ نابرابر بوده‌ایم. چرا هشت سال است دربی را نمی‌بری؟ چون در جنگ نابرابر بوده‌ایم. راه فرار خوبی است برای این که هیچ‌وقت مسوولیت اشتباهات و کم‌وکاستی‌ها را قبول نکنی. مدیر می‌چاپد، مربی می‌بازد و بازیکن با خیال راحت دنبال عیش و عشرت و باندبازی‌اش می‌رود، بی‌آنکه لازم باشد هیچ‌کدام توضیح بدهند. همیشه یک دشمن فرضی وجود دارد که همه چیز تقصیر اوست. گروهی از هواداران هم چشم‌بسته این داستان را قبول می‌کنند و کل مساله حل است.
استقلال در این سال‌ها معمولا گران‌ترین تیم‌ها را بسته؛ از عصر پندارتایم و آن انفجارهای شبانه تا زمانی که فرزاد مجیدی با سینه ستبر آبی‌ها را برنده دربی نقل‌وانتقالات می‌خواند. در نهایت اما تنها ژست بازنده مظلوم برای این تیم باقی مانده. همین پارسال استقلال فقط یک میلیون دلار خرج رضایتنامه سامان فلاح کرد و یک میلیون دلار دیگر پای دو بازیکن بوسنیایی ریخت که یک جلسه هم با تیم تمرین نکردند. آخرش اما باز هم آنها فرشته اسیر در بند بودند که دیو بدسگال آن بیرون علیه‌شان توطئه می‌کرد! فقط یک سوال؛ خداوکیلی اگر استقلال را به یک مشت بانک ورشکسته می‌دادند و پرسپولیس را به هلدینگ می‌سپردند تا برایش دلار نفتی خرج کنند و کشتی بخرند، الان رفقا چه الم‌شنگه‌ای راه می‌انداختند؟
تابستان امسال استقلال حدود ده میلیون دلار فقط خرج رضایتنامه بازیکنانش کرده و فی‌الفور نصف محرومیت قدیمی مربی این تیم را هم بخشیدند. همین آقای تاجرنیا هفته گذشته سرمستانه گفت: «بهترین استقلال تاریخ را بستیم.» با این همه اما، افسانه نبرد نابرابر همچنان ادامه دارد. می‌دانید چرا؟ چون راه فرار است، دکان و دستک پرفروشی است که با وجود تمام ریخت‌وپاش‌ها، ناکامی احتمالی فردا را توجیه می‌کند.از قضا ده سال است همین تفکر استقلال را بیچاره کرده…
