شاخص فلاکت در فوتبال ایران
آنجاست که تازه متوجه خواهیم شد با چه فاجعهای مواجه هستیم و سر چه جنس نازلی اینطور جانانه و از صمیم قلب با هم میجنگیم!
پیر پلیس!
اگر این خواب سنگین ادامه داشته باشد، پرسپولیس فردا با سیلی سنگین حقیقت بیدار خواهد شد
امان از ما، ملت قانع!
خدا هیچ ملتی را مثل ما تا این حد کم توقع نکند. آمین!
شش گمشده دربی!
تازه به این فهرست میشد امثال نازون، جنپو، محمد امین کاظمیان و محمدحسین صادقی را هم اضافه کرد...
قیمهها در ماستها
کاش پیش از مردم، شما نصفش کنید؛ این همه حرف تکراری و نابهجا زدن را و این همه سلب جذابیت از همه چیز را. بگذارید مردم یک نود دقیقه فوتبال ببینند، هرچند روی یک زمین چمن زرد، با خط و خطوط کج و معوج.
هر که گفت نبرید، شما ببرید!
گیریم که یک عده گفتند نباید ببرید؛ حس غیرت و تعصب و حلالخوری شما کجا رفته؟
به چی اعتنراض دارید؟
یادمان نرود اگر تراکتور 2ماه است زمین ندارد، پرسپولیس و استقلال 2سال است با این معضل دست به گریبان هستند
پنج هزار میلیارد، برای این؟!
چیزی که ما عصر جمعه دیدیم، بیشترین شباهت را به سطح کیفی زندگی در ایران داشت؛ ورزشگاه کوچک، زمین خراب، بازیکنان الکی گران، فوتبال بیکیفیت و...
دیگر شما را نمیشناسینم آقای اسکوچیچ!
نه؛ این اسکوچیچ متین و موقر سالهای گذشته نیست و گام به گام از آن تصویر دوستداشتنی فاصله میگیرد. کمکم شما را نمیشناسیم آقای دراگان!



















