فقط می‌ماند این که آیا تارتار از عهده ماموریت دشوار نسل‌سازی در پرسپولیس برمی‌آید یا نه. این، سوال سختی است که «زمان» پاسخش را خواهد داد.

نکته‌ای که همچنان و حتی بیش از پیش توجه اهالی فوتبال را به خودش جلب کرده، نمایش‌های نه‌چندان پرفروغ ماتادورهاست

فرانسه برای سومین دوره پیاپی به نیمه‌نهایی جام‌جهانی رسید؛ آنچه نشان از قدرت این نسل از بازیکنان آن کشور دارد

او یکی از پیرترین تیم‌های جام را به آمریکا برد و یکی از معدود بازیکنان جوان تیم یعنی امیرمحمد رزاق‌نیا یک دقیقه هم فرصت حضور در میدان را پیدا نکرد

کارنامه طارمی در تیم ملی، با لعزش‌های لحظه آخری گره خورده

آنها نسلی بودند که همه چیز را با هم باختند؛ کمترین‌شان «نتیجه» بود

. شکل برگزاری بازی‌ها، زحمت و حواشی زیادی برای کاروان ایران درست کرد و از سوی دیگر هم امیر قلعه‌نویی در سودای کسب بهترین نتایج، به هیچ بازیکن جوانی میدان نداد.

دوستان فکر کرده‌اند با طلب جام بابت این صدرنشینی، می‌توانند روی همه آن فجایع فنی و مدیریتی ماله بکشند

فرض کنید شما ایرانی یا بلژیکی نبودید و به تماشای تساوی بدون گل دو تیم در دور دوم مرحله گروهی نشستید؛ چه احساسی پیدا می‌کردید؟