در ایران خیلی‌ها از حذف ترکیه خوشحال شدند و نگاهی گذرا به شبکه‌های اجتماعی در سراسر جهان، نشان می‌دهد چنین حسی، کم و بیش فراگیر بوده است. یعنی دلیل این ماجرا چه می‌تواند باشد؟!

مساله قطر از آن جهت بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد که این تیم 4 سال پیش برای اولین بار راهی جام‌جهانی شد؛ آن هم صرفا با امتیاز میزبانی!

. تیمی که در این مدت از امثال قرقیزستان، افغانستان، کره‌شمالی، گامبیا و... هم گل خورده، طبیعتا برای کلین‌شیت در جام‌جهانی مشکل خواهد داشت

چه خوب که بودیم و مسی را دیدیم، نسل‌های بعدی که فقط او را خواهند شنید، احتمالا حسرت زیادی می‌خورند!

مثلا بازی ژاپن و هلند هم 4 گل داشت، با این تفاوت که بسیاری از ناظران از تماشای دیداری پرسرعت در آن سطح لذت بردند

جا دارد به مناسبت این حماسه بزرگ، فدراسیون هشتصد هزار دلار دیگر دستخوش به امیرخان بدهد. بالاخره کم کاری نکردند که!

طی این هشت دوره حضور متوالی در جام‌های جهانی، ژاپن چهار بار از مرحله گروهی صعود کرده که عدد بسیار قابل‌توجهی است،

سامورایی‌ها که معمولا آبرومندترین نماینده آسیا در رقابت‌های بین‌المللی بوده‌اند، با تلاش و توان خود یک مساوی ارزشمند 2 بر 2 از هلند گرفتند تا بار دیگر توجهات را به سمت خود جلب کند

خط قرمز میثاقی و مقامات بالادستی‌اش چه می‌تواند باشد؟ امروز فحش داد و چیزی نشد؛ فردا چه می‌کند؟ مخصوصا او که نشان داده مرزی برای خودش نمی‌شناسد.