حالا اخلاقیات به کنار؛ یعنی تو با امید، نان و نمک هم نخورده بودی لعنتی؟

آقایان احتمالا یک چیزی شنیده‌اند و نمی‌دانند محل استفاده‌اش کجاست، وگرنه حتما می‌فهمیدند ده فحش رکیک ناموسی را نمی‌توان با حربه کهنه «تقطیع» ماستمالی کرد

شجاعت به این است که از درد و رنج مردمت حرف بزنی و هزینه‌اش را بدهی، وگرنه چاپلوسی و چاکرمآبی و زدن حرف‌های خوشایند قدرت که جایزه هم دارد

مثلا فرض کنید روزی فعالیت همه رستوران‌ها در شهر ممنوع شود؛ چه کسانی بیشتر از همه خوشحال می‌شوند؟ احتمالا ساندویچ‌فروش‌ها!

تمدید قرارداد قلعه‌نویی، یک پیغام مهم دیگر هم دارد و آن، ادامه لجبازی با ملت در همه سطوح است

گذشته از تزویر و رنگ به رنگ شدن این آدم‌ها، نگاه جنسیتی و ضد زن آنها هم فاجعه است

آن ریسه رفتن‌ها، چه بسا قهقهقه انتقام بود؛ انتقام از کسی که احترام نگذاشت و هرگز هم احترام نخواهد دید

رامین رضاییان می‌تواند به سرعت شما را یاد داستان «توبه گرگ» بیندازد و این البته تنها ضرب‌المثلی نیست که در مورد او صدق می‌کند!

شما اما اگر «اکسلسیور» را لای سی دور زرورق و کاغذ کادوی شیک هم بپیچید، حتی یک هرتابرلین از آن در نمی‌آید.