تک به تک- «تنها کسی که حالش در ایران خوب است»؛ این شاید بامزهترین و در عین حال طعنهآمیزترین کامنتی بود که پای تصاویر پا به توپ شدن مسعود پزشکیان در تمرین تیم ملی درج شد. او فقط سه روز پس از آن که بابت جیرهبندی آب و چه بسا حتی تخلیه پایتخت ده میلیون نفری ایران حرف زد، لباس گرمکناش را پوشید و رفت دنبال گل زدن به محمدرضا اخباری. شاید هم میخواست ببیند کیف فوتبال بیشتر است یا دوچرخهسواری اخیری که در اصفهان انجام داد! رییسجمهور که کلا در یک جهان دیگر سیر میکند، اما کاش لااقل وزیر ورزش به او میگفت درست همزمان با دریبلینگ تماشایی او روی چمن کمپ، استانداری پایتخت فعالیتهای ورزشی در تهران را به دلیل آلودگی هوا محدود کرده بود؛ بس که کثافت میبارد از این آسمان. منتها گویا نه این آلودگی و آن کمآبی به پزشکیان مربوط است، نه سفره به فنا رفته مردم و نه حتی رفع فیلترینگی که قولش را داده بود، اما زورش به همان هم نرسید. گناه دارد دکتر؛ مزاحمش نشوید.
بامزه اینجاست که گفتند پزشکیان سر تمرین رفته تا به ملیپوشان قول حمایت بدهد. واقعا هم این طفلکیها نیاز به پشتیبانی دارند. آن خودروی لوکس وارداتی که به مناسبت شش تایی شدن در برابر انگلستان دریافت کردند، برایشان کم بود و این قراردادهای چندده میلیاردی که با باشگاهها میبندند، کفاف زندگیشان را نمیدهد. بالاخره به عنوان کتکخورهای ملی و باشگاهی در آسیا، حتما باید مورد تقدیر و توجه قرار بگیرند. خیلی حرف است که پنج بازی پشت سر هم نتوانی ازبکستان را ببری و حریف تاجیکستان هم نشوی. خیلی هنر است که ده بازی پیاپی به الهلال ببازی و صعود از مرحله گروهی لیگ نخبگان برایت تبدیل به رویا شود. خیلی عظمت میخواهد که گرانترین تیمهای کشورت به الحسین ببازند و چپ و راست جلوی الوحدات اردن متوقف شوند. بریزید پول مردم فقیر و گرفتار را در شکم سیریناپذیر اینها؛ اگر نتیجه نمیگیرند، حداقل در بزنگاهها دستبوس شما باقی میمانند!
دوستنداشتنیترین تیم ملی تاریخ با رییسجمهوری برآمده از انتخابات زیر پنجاه درصدی؛ این، ترکیب همگن از چشم افتادههاست، ناامیدکنندهها و فاقد اهمیتها. قشنگ حال کنید با هم!
