وقتی خداحافظی خیابانی برای هیچکس مهم نبود فقط خودت بغض کردی!
چکارتان میکردند نمیرفتید؟ تن داده به حقارت
دیدی ارزشش را نداشت؟ پاسخ خوشخدمتیهای آقا سهراب!
استقلال خواب زده!
کاش یک شیر پاک خورده فلسفه جذب موسی جنپو و نازون را از «دکتر» تاجرنیا بپرسد. چه بخور بخوری بوده!
ترس؟ اسمش شعور است!
یک تار موی همه آنهایی که به خاطر دفاع از ملتشان هزینه دادند شدند، در کل هیکل تو نیست؛ اقای بیوجود!
پیر پلیس!
اگر این خواب سنگین ادامه داشته باشد، پرسپولیس فردا با سیلی سنگین حقیقت بیدار خواهد شد
امان از ما، ملت قانع!
خدا هیچ ملتی را مثل ما تا این حد کم توقع نکند. آمین!
شش گمشده دربی!
تازه به این فهرست میشد امثال نازون، جنپو، محمد امین کاظمیان و محمدحسین صادقی را هم اضافه کرد...
هشدار به امیر!
شاید این قرعه در ظاهر بسیار خوشایند به نظر برسد، اما کاملا مثل یک شمشسر دو دم عمل میکند.
قیمهها در ماستها
کاش پیش از مردم، شما نصفش کنید؛ این همه حرف تکراری و نابهجا زدن را و این همه سلب جذابیت از همه چیز را. بگذارید مردم یک نود دقیقه فوتبال ببینند، هرچند روی یک زمین چمن زرد، با خط و خطوط کج و معوج.
هر که گفت نبرید، شما ببرید!
گیریم که یک عده گفتند نباید ببرید؛ حس غیرت و تعصب و حلالخوری شما کجا رفته؟
به چی اعتنراض دارید؟
یادمان نرود اگر تراکتور 2ماه است زمین ندارد، پرسپولیس و استقلال 2سال است با این معضل دست به گریبان هستند























