آن «طارمی» را چقدر دوست داشتیم... غروب رییس؟
حسرت، عمیقترین حس تماشای مونومنتال همین عشق، مگر چه بود…؟
رکوردی که بوی افتخار نمیدهد به این چیزها نیست احسان!
تاراج حیثیت پرسپولیس
که اگر این تیم را به دشمن میسپردند تا به هر شکلی که میتواند آبرو و اعتبارش را از بین ببرد، بعید بود به خوبی مدیران فعلی باشگاه از پس این مهم بر بیاید
«مسخره»، شمایید!
راستی بعد از گل الجزایر که منجر به صعود تیم ملی میشد، گزارشگر شبکه سه گفت: «خدا صدای مردم ایران را شنید.» خب از کجا معلوم؟ شاید واقعا شنیده باشد!
طلبکار خدا
ما نود میلیون ایرانی در حال آزمایش الهی هستیم، ما که مبتلا به شما شدیم و صدایمان هم به جایی نمیرسد
سریال مساویهای صبحگاهی
ایران حالا با سه مساوی به عنوان تیم سوم، منتظر پایان دور گروهی است تا تکلیف صعودش به مرحله بعد روشن شود
سقوط جزیره ثبات
فرض کنید رضا درویش بعد از قهرمانی اوسمار ویرا، او را حفظ میکرد و یا رقابت جذب اسکوچیچ را به تراکتور نمیباخت..
چرا این یک «رسوایی» است؟
مساله قطر از آن جهت بیشتر مورد توجه قرار میگیرد که این تیم 4 سال پیش برای اولین بار راهی جامجهانی شد؛ آن هم صرفا با امتیاز میزبانی!
خدا را شکر، که تو را دیدیم!
چه خوب که بودیم و مسی را دیدیم، نسلهای بعدی که فقط او را خواهند شنید، احتمالا حسرت زیادی میخورند!
اجازه هست قبول نکنیم؟
مثلا بازی ژاپن و هلند هم 4 گل داشت، با این تفاوت که بسیاری از ناظران از تماشای دیداری پرسرعت در آن سطح لذت بردند
حماسه وارونه یوزها!
جا دارد به مناسبت این حماسه بزرگ، فدراسیون هشتصد هزار دلار دیگر دستخوش به امیرخان بدهد. بالاخره کم کاری نکردند که!
































